روش تهیه شیرینی عسلی خوشمزه مخصوص عید

روش تهیه شیرینی عسلی خوشمزه مخصوص عید

امروز باهم شیرینی خوشمزه عسلی درست میکنیم که می‌توانید در ایام عید نوروز انها را درست کنید و برای پذیرایی استفاده نمایید.

 

مواد لازم برای تهیه شيرينی عسلی :

* آرد 75 گرم
بکینگ پودر 1 قاشق چایخوری
پودر کاکائو یک قاشق غذاخوری
کره 13 گرم
عسل 2 قاشق غذاخوری «30 گرم»
شیر حداكثر چند قاشق «درصورت نياز»

* آرد 75 گرم « اگر چسبناک بود تا 5 گرم ديگر آرد اضافه شود»

 

طرز تهیه شيرينی عسلی :

کره نرم شده و عسل و آرد و بکینگ پودر و پودر کاکائو رابا هم مخلوط می‌کنیم، شير را ذره ذره اضافه كنيد تا خمير يكدستی شود. بعد خمیر را بین دو نایلون باز کرده و با قالب دلخواه آنرا قالب بزنید.

 

بعد در سینی بچینید و سپس داخل فر با دمای 170 درجه حدود 12 دقیقه بگذارید.

شیرینی شب عید نوروز مخصوص خانواده بسیار خوشمزه

شیرینی شب عید نوروز مخصوص خانواده بسیار خوشمزه

این شکلات‌ هاي قلبی خوشمزه رابه اسانی میتوانید تهیه کنید و برای عید از میهمان‌ ها پذیرایی کنید و لذت ببرید.شیرینی شب عید نوروز مخصوص خانواده بسیار خوشمزه

شیرینی شب عید نوروز مخصوص خانواده بسیار خوشمزه

 

مواد لازم

شکلات سفید: 200 گرم
بیسکویت «پودرشده»: 300 گرم
پسته «برشته شده و پودر شده»: 100 گرم
عسل: یک قاشق سوپ خوری
گلاب: 2 قاشق چای خوری
مربای زردآلو: 3 قاشق سوپ خوری
خامه صبحانه: 3 قاشق سوپ خوری
شکلات سیاه «آب شده»: 100 گرم
شکلات سیاه «آب شده اضافه»: 150 گرم
خرده بیسکوییت: 100 گرم

 

طرز تهیه:

شکلات سفید ذوب شده، بیسکویت پودر شده، پسته، عسل، گلاب، مربای زردآلو، خامه صبحانه و شکلات سیاه آب شده را مخلوط کنید تا یکدست شده به صورت خمیر نرمی درآید.

 

سپس داخل یک شماره قالب 20×20 سانتیمتری راکه چرب کرده و با کاغذ پوشش داده اید ریخته و صاف کنید و به مدت 2 ساعت در یخچال قرار دهید.

 

سپس از یخچال خارج کرده و از قالب جدا کنید و برش بزنید.

 

درصورت تمایل می‌توانید از کاتر مورد نظر استفاده کرده و برش را انجام دهید.

 

مجددا در یخچال قرار دهید، شکلات سیاه آب شده اضافه رابا خرده بیسکویت مخلوط کرده شیرینی برش خورده را از یخچال خارج کنید و داخل شکلات غوطه ور کنید و روی توری قرار دهید تا شکلات اضافه ازآن جدا شود.

 

میتوانید این شیرینی رابه مدت 3 روز در یخچال نگه داری کنید.

 

طرز تهیه گراتن خوشمزه مرغ و سیب زمینی

طرز تهیه گراتن خوشمزه مرغ و سیب زمینی

گراتن مرغ و سیب زمینی غذای خارجی است که طرفدار زیادی دارد و انصافا مقوی و خوشمزه نیز هست. شما نیز بهتر است تا یکبار هم که شده آن را امتحان کنید. اگر دلتان هوس یک غذای خوشمزه کرده است که مزه ای شبیه فست فود داشته باشد ولی خیلی سالم و مقوی باشد، این غذا یکی از بهترین پیشنهاد هاست. ترکیب مرغ، پنیر و سیب زمینی طعم فوق العاده ای به این غذا می دهد.

مواد لازم برای 6-4 نفر

1 عدد سینه مرغ
3 عدد سیب زمینی متوسط
3 ق س پیاز داغ
3 حبه سیر
250 گرم پنیر پیتزا
1 قوطی ذرت کنسرو شده
1 عدد فلفل دلمه ای
1 ق چ زردچوبه
1 ق چ فلفل قرمز
1 ق چ زیره
1 ق چ رازیانه
سس مایونز یا کچاپ به مقدار لازم
150 گرم قارچ
15 گرم کره
2 ق س زعفران دم کرده
3 ق س آبلیمو

 

طرز تهیه:

1. سینه مرغ را خلالی خرد کنید و در کاسه ای بریزید. دو قاشق آبلیمو، زعفران و کمی نمک و فلفل هم به کاسه افزوده و مخلوط کنید تا همه تکه های مرغ به مواد آغشته شوند. این مخلوط را به مدت چند ساعت در یخچال بگذارید تا مرغ مزه دار شود.

 

2. سیب زمینی ها را نیم پز کرده و به شکل حلقه های یک سانتی متری ببرید. ظرفی که می خواهید گراتن را در آن بپزید، کمی چرب کرده و سیب زمینی ها را در کف ظرف بچینید. خلال های مرغ را روی آنها بگذارید. سیر را ریز رنده کنید و به همراه پیاز داغ روی مواد بریزید.

 

3. فلفل دلمه ای را خلالی برش  زده و روی دیگر مواد بگذارید. قارچ ها را شسته و ورقه ورقه کنید. در تابه ای کره ریخته ، روی حرارت بگذارید. ورقه های قارچ را در کره تفت دهید. به آنها کمی آب لیمو هم اضافه کنید. سپس قارچ ها را از روی حرارت بردارید و روی دیگر مواد گراتن بریزید.

 

4. حالا همه ادویه ها و دانه های ذرت را روی مواد بریزید و روی آنها را با پنیر پیتزا بپوشانید. فر را با حرارت 350 درجه فارنهایت، معادل 175 درجه سانتیگراد (یا در بعضی اجاق ها شماره 4) روشن کنید تا گرم شود.

 

5. روی ظرف گراتن را با فویل آلومینیومی بپوشانید و با چندین بار فرو کردن چنگال در فویل، آن را سوراخ کنید. ظرف را در فر بگذارید. بعد از 15 دقیقه فویل را از روی ظرف بردارید و دوباره در فر بگذارید.

 

6. در این مرحله غذا باید حدود 25 یا 30 دقیقه حرارت ببیند؛ تا پنیر آب شده، طلایی و برشته شود. بعد از بیرون آوردن گراتن از فر، آن را برش زده و با سس دلخواه سر کنید.

تهیه دسر فرانسوی (شارلوت)

مواد لازم:تهیه دسر فرانسوی (شارلوت)

تهیه دسر فرانسوی (شارلوت)

خامه فرم گرفته 300 گرم

بستنی وانیل 200 گرم

سفیده تخم مرغ 2 عدد

مغز گردوی خرد شده به مقدار لازم

موز 1 عدد

شكلات سیاه خرد شده به مقدار لازم

كمپوت هلو به مقدار لازم

مارمالاد به مقدار لازم

نان رولت به مقدار لازم

روش تهیه:

خامه و بستنی را با همزن برقی بزنید.

سفیده تخم مرغ را نیز با میكسر بزنید تا كاملاً پُف كند.

بعد آن را به مخلوط خامه و بستنی اضافه كنید.

آن گاه مغز گردو، موز، شكلات و كمپوت را بیفزایید.

مارمالاد را روی نان رولت بمالید و داخل یخچال قرار دهید تا سرد شود.

سپس آن را نازك ببرید و داخل كاسه مناسبی بچینید.

حالا مخلوط بستنی را روی رولت بریزید و كاسه را به مدت 5 یا 6 ساعت داخل فریزر نگه دارید.

اكنون شارلوت را از قالب خارج كنید و اطراف آن را با شكلات و خامه تزیین نمایید.

انرژی كل: 2500 كیلو كالری

آموزش درست کردن موس بیسکوییت و کارامل

دراین پست بشما روش درست کردن موس بیسکوییت و کارامل را جمع آوری کرده ایم که می‌تواند عصرانه اي خوشمزه باشد. آموزش درست کردن موس بیسکوییت و کارامل

آموزش درست کردن موس بیسکوییت و کارامل

 

مواد لازم برای موس بیسکوییت و کارامل :

پودر ژلاتین 1 قاشق غذاخوری
آب 1/3 پیمانه
شیر عسلی یک قوطی
بیسکوییت پتی بور پودرشده 120 گرم
خامه صبحانه دو شماره 200 گرمی جمعا 400 گرم

 

طرز تهیه موس بیسکوییت و کارامل :

قوطی شیر عسلی را داخل قابلمه بزرگ پر از آب سه ساعت می جوشانیم و توجه داشته باشید آب قابلمه کم نشود چون قوطی نباید از آب بیرون بماند بعد اجازه بدهید تا قوطی به دمای محیط برسد دراین حالت شیر عسلتان کاراملی میشود، ژلاتین رابا آب سرد بن ماری کنید.

 

شیر عسل کارامل شده را در کاسه بریزید و بیسکوییت پودر شده را اضافه کنید خامه را کمی هم بزنید تا یک دست شود و به شیر عسلی و بیسکوبیت اضافه کنید بعد ژلاتین ماری شده از حرارت افتاده را اضافه می‌کنیم و هم می‌زنیم در قالب دلخواه ریخته و سه ساعت در یخچال می‌گذاریم تا خودش را بگیرد. در آخر می‌توانید با پودر کاکائو آنرا تزیین کنید.

آش غذای مورد علاقه همه ایرانیان

آش غذای مورد علاقه همه ایرانیان

آش در همه ایران طرفدار دارد و در استان ها هم هر قومی آش محلی مربوط به خود را طبخ می کند که بسیار خوشمزه هم هست. یاکوب ادوارد پولاک، سیاح و پزشک اروپایی، می گوید: هیچ چیز برای ایرانی غم انگیزتر از آن نیست که ناگزیر باشد غذای خود را به تنهایی بخورد.آش غذای مورد علاقه همه ایرانیان

آش غذای مورد علاقه همه ایرانیان

 

«امروز روز آش است… اعلیحضرت قدرقدرت همایونی در صدر جلوس فرموده بودند… اذن جلوس فرمودند، زیر دست حضرت والا نشستم، فرمودند کدو پاک کنید… اسمعیل بزاز تقلید وی درآورد، بسیار خنده شد. حقیقت روز آش تماشا داشت.»

 

(خاطرات عین السلطنه سالور)

آش یا «با» در فرهنگ ایرانی پدیده ای است فراتر از وراک. آش به فراخور حال و به مناسبت پخته می شود: گاه به عنوان دارو، گاه رواکننده حاجت، گاه برای دفع بلا و گاه برای ادای نذر. پختن آش بهانه ای بوده و هست که ایرانی خورندگانی را بر سر خوان خویش بخواند و شکمشان را سیر کند و از برکت دعای آنان، حاجتش روا یا نذرش ادا شود.

 

اعتقاد به کارکردهای آش چنان بوده و هست که آش هایی برای نزول باران (بوشهر، مازندران، درگز)، برای خورشیدگرفتگی (خور و بیابانک) و قطع سرما و یخبندان (کمره) طبخ می شده است و می شود. بعضی آش ها مانند آش ابودردا برای تندرستی و حاجت گرفتن پخته می شوند. «سر راه منارجنبان اصفهان در کلادون یک ساختمان گلی به چشم می خورد گه گنبدی دارد و ابودردا نام دارد.

 

کسانی که می خواهند نذرشان برآورده شود یا تندرستی را بازبایند، به آن جا می روند و آش رشته یا آش سبزی می پزند. از خمیر آدمکی درست می کنند و در آن می اندازند و سپس در می آورند و در آب می اندازند» (باورهای عامیانه مردم ایران/ دکتر ذوالفقاری).

 

در بسیاری موارد هم سنت آش پختن بهانه ای برای دور هم نشستن و از تنهایی درآمدن بوده و هست. سنت طبخ آش پشت پا برای جمع شدن در خانه ای که مسافری از آن رفته و رفع دلتنگی اهل خانه است.ایرانی به هر بهانه ای دستاویزی برای گستردن خوانی با خورندگان بسیار می یافته است

 

و تنها خوردن را به هیچ روی تاب نمی آورده است. دکتر یاکوب ادوارد پولاک، سیاح و پزشک اروپایی که چند سالی را در ایران زیسته و مدتی نیز- پیش از حکیم طلوزان- سمت پزشک مخصوص ناصرالدین شاه را بر عهده داشته است، در سفرنامه خودمی نویسد: «هیچ چیز برای ایرانی غم انگیزتر از آن نیست که ناگزیر باشد

 

غذای خود را به تنهایی بخورد.» به راستی نیز که چنین است و برای ما ایرانیان تنها بر سر سفره نشستن بسی غم انگیز و جگرخراش ست.من خود در همه حال به دنبال هم سفره می گردم و به گاهِ تنهایی، لقمه ای از سفر برچیدن نمی توانم ایرانی مهمان دوست چنان شوقی به گستردن خوان دارد که حتی برای سنت کردن پسران و تعویض نام فرزندان نیز ضیافت برپاکردن و آش پختن را واجب می داند.

 

این روزها که رسم انتقاد از خود و عیب یابی رفتارهای اجتماعی- که خود رویه نیکویی است- باب شده است و چنان تند رفته ایم که کار به تحقیر و تنفر از هر آنچچه داشته ایم کشیده است، بد نیست به سنت های نیکوی خود که پایه اش بر مهر و فزونی محبت و دستگیری از نیازمندان است نیز نگاهی بیندازیم.

 

رسم و آداب ضیافت و بر سر خوان نشستن ایرانیان چنان ظریف و لطیف است که در میان کمتر ملتی دیده می شود. سنت بر سر سفره نشستن انگلیسی ها- که به آن می بالند- به شباهت به رفتار نظامیان هنگام دفیله رفتن نیست و چنان خشک و منظم است که خورنده احساس ادای وظیفه می کند.

 

اما سنت سفره ایرانی که از دیرباز تاکنون رعایت می شود، ریشه در مهربانی و دوستی و ادب و انسان دوستی و سپاس از «مائده های زمینی» دارد.آش از دیرباز از خوراک های اصلی حاضر بر سر خوان های ایرانی است، پس برای گستردن سفره ای درخور خورندگان عزیز، دیگ و دیگچه را بر سر اجاق بگذارید

 

و آشی طبخ کنید و یاران و خویشان و همسایگان را بر سرش بخوانید. در گستره جغرافیایی کشورمان چند برابر تعداد شهرها و روستاهایمان آش های لذیذ و خوشمزه و خوش عطر داریم. باید آن ها را طبخ و دستور پختشان را ثبت کنیم و بسان گنجینه ای گرانبها آن ها را پاس بداریم.

 

آش پختن کاری است سهل و ممتنع. سهل است چون ترکیب پیچیده ای ندارد و ممتنع است چون آن را به کمال خوبی پختن تجربه می خواهد. اما با کمی دقت و خرج کردن سلیقه هم می توان نتیجه ای درخشان گرفت. پایه بیشتر آش ها ترکیب ساده ای است که از آب و برنج و عدس و سبزی به دست می آید.

 

اینجا ترفندی هم بیاموزید و با آن صد نوع آش سنتی و ابتکاری بپزید و به یک تیر، دو نشان که نه، صد نشان بزنید:پایه اش که به دست آمد، یعنی ترکیب آب و عدس و سبزی که یکی، دو ساعتی جوشید و غلیظ شد، هر چاشنی ای که می خواهید به آن بزنید. حال آن آش منحصر به فردی خواهدبود.

 

مثلا آّغوره بزنید، می شود آش آبغوره. گوجه سبز هسته گرفته بزنید، می شود آش گوجه سبز. زدن کشک و ماست حاصلش می شود آش کشک و اش ماست! هر چند این تمام فوت و فن آش پختن نیست اما خوراکی که حاصل می شود، خورندگان را کاملا راضی خواهدکرد. توصیه می کنم راز خود را از آن ها پنهان دارید.

 

شستن و ریگ شور کردن برنج و عدس الزامی است و مهارتی هم لازم ندارد. میم اند اندازه اش که پیمانه برنج را اگر دو مشت می گیرید، برای عدس باید یک مشت کمتر اندازه کنید. عدس و برنج و یکی، دو مشت سبزی را با آب فراوان در دیگر بریزید و بعد که جوش آمد، شعله زیرش را کم کنید و بگذارید آرام جا بیفتد. آش که جا افتاد و غلیظ شد، چاشنی را بزنید و بگذارید ده، پانزده دقیقه بجوشد.

 

قصد ندارم با نکات اضهر من الشمس، به خوانندگان توهین کنم. بنابراین از میزان چاشنی و حرارت و باقی این ها در می گذرم. خواننده محترم که در این هنر مشغول ذوق آزمایی است، بی شک در به کار بردن ادویه و چاشنی و کم و زیاد کردن آتش زیر دیگ از هوش و ذکاوت لازم برخوردار است. در مورد سبزی آش هم توصیه می کنم خشکش را از فروشگاه بخرید و به کار برید.

 

هر چند این کار با اصول تازه خوری و تازه پزی منافات دارد اما در این مرحله به کاربردنش هیچ عیب ندارد بلکه توصیه هم می شود. حال به فکر ظاریف کار باشید که همانا افزودنی های روی آش است که عمومی ترین آن ها پیازداغ و سیرداغ و نعناداغ است. این سه، کم و بیش به درد هر آشی می خورند.

 

برای درست کردن نعناداغ بدانید که زود می سوزد و از دست می رود. نعنای خشک را در روغن کمی تفت که دادید، کافی است. چگونگی از کار درآوردن پیازداغ و سیرداغ را هم به هوش و سلیقه خودتان حواله می کنم.

 

رزق ما آید به پای میهمان از خوان غیب/ میزبان ماست هر کس می شود مهمان ما (صائب تبریزی)